Ένας παράγοντας που έχει διερευνηθεί εδώ και αρκετά χρόνια, είναι η πιθανή σημασία των μεταβολών των γεννητικών ορμονών (οιστρογόνων και προγεστερόνης) στις γυναίκες στη διάρκεια της ζωής τους. Τέτοιες μεγάλες ορμονικές μεταβολές, συμβαίνουν στη περίοδο της εγκυμοσύνης όπου παρατηρείται αύξηση των ορμονών αυτών.
Επί χρόνια έχει παρατηρηθεί, ιδιαίτερα σε έγκυους γυναίκες, έξαρση της φλεγμονής των ούλων και εντονότερη αιμορραγία. Μάλιστα, δεν είναι σπάνιο και η εμφάνιση διογκώσεων των ούλων με μορφή μικρών όγκων που αιμοραγούν εύκολα και γίνονται αιτία ανησυχίας ιδιαίτερα όταν αυξάνονται σε διαστάσεις και παρεμβαίνουν στη μάσηση. Οι διακυμάνσεις των γεννητικών ορμονών, θεωρείται βέβαιο ότι επηρεάζουν την κλινική αυτή εικόνα των ούλων. Ωστόσο, οι ασθενείς αλλά και ο οδοντίατρος, δεν πρέπει να ξεχνούν πως για την εκδήλωσή τους είναι απαραίτητη η ταυτόχρονη παρουσία των βακτηρίων. Τα κλινικά συμπτώματα της φλεγμονής, ελαχιστοποιούνται όταν η μικροβιακή πλάκα αφαιρείται συστηματικά και σχολαστικά σε καθημερινή βάση με τους μηχανικούς τρόπους (βούρτσισμα, οδοντικό νήμα, βουρτσάκια μεσόδοντιων διαστημάτων). Η ενημέρωση της γυναίκας ασθενούς για τον ρόλο των ορμονών και η επιτακτική ανάγκη σωστής υγιεινής είναι η ενδεικνυόμενη προσέγγιση του προβλήματος.
Η εγκυμοσύνη συνήθως χωρίζεται σε τρία τρίμηνα. Η ασφαλέστερη περίοδος για οποιαδήποτε οδοντιατρική θεραπεία είναι το δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Οι συνήθεις οδοντιατρικές μικροεπεμβάσεις (π.χ. σφραγίσματα,καθαρισμοί) όπως και οι μακροχρονιες αγωγες και θεραπειες θα πρεπει να επιχειρουνται μετα το πρωτο τριμηνο της κυησεως ή και αργοτερα. Παρόλα αυτά, πολλές φορές ο οδοντίατρος καλείται να αντιμετωπίσει επείγουσες καταστάσεις καθόλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και πρέπει να γνωρίζει τι είδους επέμβαση επιτρέπεται και τι φάρμακα μπορεί να χορηγήσει. Αντιβιοτική θεραπεία επιβάλλεται να χορηγείται σε περιπτώσεις αποστημάτων και σε ασθενείς ρευματική καρδιοπάθεια, τεχνητές βαλβίδες κ.λ.π.
Το πιο ευαίσθητο τρίμηνο της εγκυμοσύνης όσον αφορά τη χορήγηση φαρμάκων, και τις πιθανές παρενέργειες που μπορεί να προκύψουν στο έμβρυο (τερατογένεση, συγγενείς ανωμαλίες) ή στην έγκυο (αποβολές) είναι το πρώτο τρίμηνο καθώς κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου λαμβάνει χώρα και ολοκληρώνεται η οργανογένεση του εμβρύου. Έτσι οι οδοντίατροι όπως και οι υπόλοιποι ιατροί όλων των ειδικοτήτων χρησιμοποιούν με φειδώ τα φάρμακα σε μια έγκυο.
Ο οδοντίατρος όμως στην καθημερινή πράξη χρησιμοποιεί συνήθως ασφαλή φάρμακα. Το ασφαλέστερο αναλγητικό-αντιπυρετικό είναι η παρακεταμόλη. Από τα αντιβιοτικά τα ασφαλεστερα στην κύηση θεωρούνται τα πενικιλλινούχα (π.χ. αμοξυκιλλίνη), η ερυθρομυκίνη και σε δεύτερη φάση οι κεφαλοσπορίνες. Χρήση τοπικών αναισθητικών (π.χ. ξυλοκαίνη) θεωρείται ασφαλής.
Σε περίπτωση ερπητικής λοίμωξης που εκδηλώνεται με μορφή ελκώσεων μέσα στο στόμα απαγορεύεται η χρήση ακυκλοβίρης και πενσικλοβίρης χωρίς τη συναίνεση του γυναικολόγου. Όπως επίσης σε περίπτωση ενδοστοματικής μυκητίασης, η άδεια του γυναικολόγου είναι απαραίτητη για όλα τα φάρμακα (χάπια,αλοιφές).
Οι ακτινογραφίες που χρησιμοποιούνται στην οδοντιατρική πράξη, όπως απλές ακτινογραφίες οδόντων και πανοραμικές πρέπει να θεωρούνται ασφαλείς και αβλαβείς. Με εξαίρεση κάποιες πολύ επείγουσες καταστάσεις (π.χ. οξύ οδοντοφατνιακό απόστημα), οι ακτινογραφίες πρέπει να αναβάλλονται για το δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Για καλύτερη προστασία συνιστάται η λήψη ψηφιακής ενδοστοματικής ακτινογραφίας λόγω της μικρότερης ακτινοβολίας που χρησιμοποιείται.